فواید فیزیوتراپی برای سکته مغزی هرچه سریع تر و در زمان مناسب شروع شود بیشتر خواهد بود. سکته مغزی یکی از علل اصلی ناتوانی طولانی مدت در سراسر جهان است. زمانی اتفاق می افتد که خون رسانی به بخشی از مغز قطع یا کاهش می یابد و از دریافت اکسیژن و مواد مغذی کافی بافت مغز جلوگیری می کند. در عرض چند دقیقه، سلول های مغز شروع به مردن می کنند. سکته مغزی می تواند باعث آسیب مغزی پایدار، ناتوانی طولانی مدت یا حتی مرگ شود. فرآیند توانبخشی پس از سکته مغزی بسیار مهم است و فیزیوتراپی (PT) نقشی حیاتی در کمک به بازماندگان سکته مغزی ایفا می‌کند تا عملکرد خود را تا حد ممکن بازیابی کنند.

فیزیوتراپی برای سکته مغزی شامل انواع تکنیک ها و تمرینات طراحی شده برای کمک به بیماران برای بازیابی حرکت و عملکرد است. این یک فرآیند شخصی سازی شده است، زیرا اثرات سکته مغزی می تواند از فردی به فرد دیگر بسیار متفاوت باشد و بر قسمت های مختلف مغز تأثیر بگذارد و منجر به طیف گسترده ای از اختلالات فیزیکی شود. هدف اصلی فیزیوتراپی سکته مغزی در منزل، تقویت و بازگرداندن توانایی عملکردی و کیفیت زندگی افراد دارای ناتوانی جسمی یا ناتوانی است.

فواید فیزیوتراپی برای سکته مغزی

بهبود عملکرد حرکتی

یکی از مهمترین مزایای فیزیوتراپی برای بیماران سکته مغزی، بهبود عملکرد حرکتی است. سکته مغزی معمولا منجر به همی پارزی می شود که ضعف در یک طرف بدن است یا همی پلژی که فلج یک طرف بدن است. فیزیوتراپی سکته مغزی در منزل بر تقویت عضلات آسیب دیده، بهبود هماهنگی و افزایش دامنه حرکتی تمرکز دارد. تکنیک‌هایی مانند درمان حرکتی ناشی از محدودیت (CIMT)، که در آن اندام آسیب‌دیده برای تشویق استفاده از اندام آسیب‌دیده مهار می‌شود، می‌تواند عملکرد حرکتی را به میزان قابل توجهی افزایش دهد و انعطاف‌پذیری عصبی، توانایی مغز برای سیم‌کشی مجدد خود را تشویق کند.

تقویت تعادل و هماهنگی

بیماران پس از سکته مغزی اغلب با چالش هایی با تعادل و هماهنگی مواجه می شوند که می تواند خطر سقوط و آسیب را افزایش دهد. فیزیوتراپیست ها از تمرینات تمرینی تعادلی برای بهبود ثبات استفاده می کنند. این تمرینات می تواند شامل ایستادن روی یک پا، استفاده از تخته های تعادلی یا راه رفتن روی سطوح ناهموار باشد. علاوه بر این، تمرین حس عمقی به بیماران کمک می کند تا از وضعیت بدن خود آگاه تر شوند، هماهنگی را تقویت کرده و احتمال سقوط را کاهش می دهد. تقویت تعادل و هماهنگی یکی از مهم ترین فواید فیزیوتراپی برای سکته مغزی است.

کاهش اسپاستیسیتی و تون عضلانی

اسپاستیسیتی، وضعیتی که در آن عضلات خاصی به طور مداوم منقبض می شوند، یک عارضه شایع پس از سکته مغزی است که می تواند باعث سفتی و درد شود. فیزیوتراپیست ها از تمرینات کششی و تکنیک های دستی برای کاهش تونوس عضلانی و اسپاستیسیته استفاده می کنند. آنها همچنین ممکن است از روش هایی مانند گرما، سرما و تحریک الکتریکی برای مدیریت اسپاستیسیتی و بهبود انعطاف پذیری عضلات استفاده کنند.

بیشتر بخوانید : آینه درمانی در توانبخشی سکته مغزی

دیگر مزایا

فواید فیزیوتراپی برای سکته مغزی

ارگو تراپیست رضا مقتدایی

بهبود تناسب اندام قلبی عروقی

آمادگی قلبی عروقی اغلب پس از سکته به دلیل کاهش فعالیت بدنی به خطر می افتد. فیزیوتراپی شامل تمرینات هوازی مانند پیاده روی، دوچرخه سواری و شنا برای بهبود سلامت قلب و عروق است. افزایش تناسب اندام قلبی عروقی نه تنها به سلامت کلی کمک می کند، بلکه استقامت و توانایی انجام فعالیت های روزانه را نیز بهبود می بخشد.

بهبود تحرک و استقلال

یکی از مهم ترین فواید فیزیوتراپی برای سکته مغزی، بازیابی تحرک عملکردی است. این شامل توانایی حرکت در رختخواب، انتقال از تخت به صندلی، ایستادن و راه رفتن است. فیزیوتراپیست ها از تمرینات ویژه کار برای تمرین مکرر این حرکات استفاده می کنند و به ایجاد قدرت و هماهنگی کمک می کنند. هدف نهایی افزایش استقلال بیمار در فعالیت های روزانه و در نتیجه بهبود کیفیت زندگی آنهاست.

مدیریت درد

درد پس از سکته مغزی می تواند به طور قابل توجهی بر روند توانبخشی و رفاه کلی بیمار تأثیر بگذارد. فیزیوتراپی چندین استراتژی برای مدیریت درد ارائه می دهد، از جمله درمان دستی، روش هایی مانند اولتراسوند و تحریک الکتریکی و برنامه های ورزشی که برای کاهش درد و بهبود عملکرد طراحی شده اند.

پیشگیری از عوارض

فیزیوتراپی همچنین نقش مهمی در پیشگیری از عوارض ثانویه ناشی از سکته دارد. این عوارض شامل ترومبوز ورید عمقی (DVT)، زخم های فشاری و انقباضات مفصلی است. حرکات منظم و ورزش تجویز شده توسط فیزیوتراپیست ها به پیشگیری از این شرایط کمک می کند. به عنوان مثال، تمرینات درمانی باعث افزایش گردش خون و کاهش خطر ابتلا به DVT می شود.

بیشتر بخوانید : بهبود تعادل پس از سکته مغزی

تکنیک های خاص مورد استفاده در فیزیوتراپی برای سکته مغزی

درمان عصبی رشدی
این رویکرد بر اهمیت عادی سازی تون عضلانی، ارتقای الگوهای حرکتی طبیعی و اجتناب از وضعیت ها و حرکات غیرطبیعی تاکید می کند.

درمان حرکتی ناشی از محدودیت (CIMT)
CIMT تکنیکی است که برای بهبود استفاده از اندام آسیب دیده با محدود کردن اندام آسیب‌دیده استفاده می‌شود. این درمان استفاده از اندام آسیب‌دیده را برای کارهای روزانه توصیه می کند.

تحریک الکتریکی عملکردی (FES)
FES شامل استفاده از جریان های الکتریکی برای تحریک انقباضات عضلانی در عضلات فلج یا ضعیف است. این تکنیک می تواند قدرت عضلانی را بهبود بخشد، ریکاوری حرکتی را افزایش دهد و حرکات عملکردی مانند گرفتن یا راه رفتن را تسهیل کند.

آینه درمانی
آینه درمانی از یک آینه برای ایجاد انعکاس اندام سالم استفاده می کند و این توهم را ایجاد می کند که اندام آسیب دیده به طور طبیعی حرکت می کند. این تکنیک می تواند به بهبود عملکرد حرکتی و کاهش درد و غفلت در اندام آسیب دیده کمک کند.

آموزش راه رفتن
تمرین راه رفتن یکی از اجزای حیاتی فیزیوتراپی برای بیماران سکته مغزی است که در راه رفتن مشکل دارند. درمانگران از تکنیک‌ها و ابزارهای مختلفی مانند تردمیل با پشتیبانی از وزن بدن، میله‌های موازی و کمربند راه رفتن استفاده می‌کنند تا به بیماران کمک کنند نحوه راه رفتن را دوباره بیاموزند و الگوی راه رفتن خود را بهبود بخشند.

درمان با کمک رباتیک
دستگاه های رباتیک می توانند به حرکات تکراری کمک کنند و به تقویت قدرت و بهبود هماهنگی در اندام های آسیب دیده کمک کنند. این دستگاه‌ها می‌توانند حرکات دقیق و کنترل‌شده‌ای را که برای یادگیری و بازیابی حرکتی ضروری هستند، ارائه دهند.

واقعیت مجازی (VR)
VR محیطی جذاب و فراگیر برای تمرینات توانبخشی فراهم می کند. این می تواند انگیزه و پایبندی به درمان را با لذت بخش تر کردن تمرینات افزایش دهد. سیستم‌های واقعیت مجازی همچنین می‌توانند سناریوهای زندگی واقعی را شبیه‌سازی کنند و به بیماران کمک کنند تا وظایف عملکردی را در یک محیط امن و کنترل‌شده انجام دهند.

 

نویسنده

تاریخ انتشار

keyboard_arrow_up