کمردرد حاد یک نوع شایع کمردرد است که افراد زیادی در طول زندگی خود آن را تجربه کرده یا می کنند. کمردرد حاد معمولاً با شروع ناگهانی درد در پشت مشخص می شود که از چند روز تا چند هفته طول می کشد. اگرچه بسیار آزاردهنده است اما کمردرد حاد معمولا با مدیریت و درمان مناسب برطرف می شود. فیزیوتراپی موثرترین روش درمان غیرجراحی مشکلات اسکلتی – عضلانی از جمله کمردرد است که توسط متخصصان ما در کلینیک فیزیوتراپی ارائه می شود.

علائم کمردرد حاد بسته به علت زمینه ای و سلامت کلی فرد می تواند بسیار متفاوت باشد. علائم رایج عبارتند از:

  • کمردردی که به ناحیه خاصی از پشت محدود می شود، که اغلب ماهیتی تیز یا ضربه ای دارد.
  • دردی که از پشت به نواحی دیگر مانند باسن، ران ها یا پاها گسترش می یابد و معمولاً در شرایطی مانند درد سیاتیک دیده می شود.
  • انقباضات غیرارادی عضلات اطراف ناحیه آسیب دیده که منجر به سفتی و ناراحتی می شود از دیگر علائم کمردرد حاد است.
  • دشواری در انجام فعالیت‌های روزمره که شامل حرکت دادن کمر می‌شود، مانند خم شدن، بلند کردن اجسام یا چرخش بدن.
  • در موارد شدیدتر، ممکن است ضعف، بی‌حسی یا گزگز در پاها وجود داشته باشد که نشان‌دهنده درگیری عصب است و می تواند علائم سیاتیک را نیز ایجاد کند.
  • کاهش انعطاف پذیری و مشکل در حرکت دادن پشت یا خم شدن از کمر نیز از علائم رایجی است که بیماران گزارش می دهند.
  • حساسیت به لمس در ناحیه دردناک نیز علامتی مهم در این بیماران است.

بیشتر بخوانید : کمردرد صبحگاهی

تشخیص صحیح کمردرد حاد برای درمان مناسب بسیار مهم است. فرآیند تشخیصی معمولاً شامل موارد زیر است:

سابقه پزشکی: بررسی کامل تاریخچه پزشکی بیمار، از جمله آسیب های قبلی، شرایط زمینه ای و عوامل سبک زندگی.
معاینه فیزیکی: ارزیابی دامنه حرکتی کمر، قدرت عضلانی، رفلکس ها و نواحی حساس عضلانی.
مطالعات تصویربرداری: بسته به ارزیابی اولیه، مطالعات تصویربرداری مانند اشعه ایکس، ام آر آی یا سی تی اسکن ممکن است برای شناسایی ناهنجاری‌های ساختاری یا آسیب‌ها درخواست شود.
آزمایشات آزمایشگاهی: آزمایش خون ممکن است برای رد عفونت یا شرایط التهابی انجام شود.
تست های تخصصی: در موارد خاص، ممکن است از مطالعات هدایت عصبی یا الکترومیوگرافی (EMG) برای ارزیابی عملکرد عصبی استفاده شود.

بیشتر بخوانید : کمردرد مزمن

علت کمردرد حاد چیست؟

کمردرد حاد می تواند از ناشی از دلایل مختلفی باشد که به طور کلی به دردهای مکانیکی، غیر مکانیکی و درد ارجاعی تقسیم می شود.

علل مکانیکی

علل مکانیکی شایع ترین منبع کمردرد حاد هستند و ناشی از استرس فیزیکی یا آسیب به ستون فقرات و ساختارهای اطراف آن هستند. دلایل مکانیکی کلیدی عبارتند از:

  • کشیدگی معضلات یا رباط: کشیدگی بیش از حد یا پارگی عضلات یا رباط ها به دلیل بلند کردن سنگین، حرکات ناگهانی یا وضعیت نامناسب می تواند منجر به بروز درد حاد و شدیدی شود.
  • فتق دیسک کمر: پارگی یا فتق دیسک کمر می تواند منجر به فشار بر اعصاب مجاور و ایجاد درد شود.
  • تنگی کانال نخاع: کاهش فضای داخلی کانال نخاعی که به نخاع و اعصاب فشار وارد می کند.
  • اختلال عملکرد مفصل فاست: تخریب یا آسیب به مفاصل کوچک بین مهره‌ها، که منجر به درد و کاهش تحرک می‌ شود.
  • سرخوردگی مهره ها بر روی هم: وضعیتی که در آن یک مهره بر روی مهره دیگری می لغزد و باعث بی ثباتی و درد می شود.
  • شکستگی: شکستگی در مهره ها، که اغلب در اثر ضربه یا شرایطی مانند پوکی استخوان ایجاد می شود.

علل غیر مکانیکی

علل غیر مکانیکی کمردرد حاد کمتر شایع است و ممکن است شامل شرایط پزشکی زمینه‌ای یا بیماری‌ های سیستمیک باشد:

  • عفونت ها: عفونت های باکتریایی یا ویروسی که بر ستون فقرات یا بافت های اطراف اثر می گذارند، مانند استئومیلیت یا آبسه اپیدورال.
  • شرایط التهابی: بیماری هایی مانند اسپوندیلیت آنکیلوزان یا آرتریت روماتوئید که باعث التهاب ستون فقرات و بروز کمردرد حاد می شود.
  • تومورها: تومورهای اولیه یا متاستاتیکی که بر ستون فقرات تأثیر می گذارد و منجر به درد و سایر علائم عصبی می شود.
  • بیماری‌های احشایی: بیماری‌هایی که بر اندام‌های داخلی تأثیر می‌گذارند که می‌توانند منجر به بروز کمردرد حاد و شدید شوند، مانند سنگ کلیه، پانکراتیت یا آنوریسم آئورت شکمی.

درد ارجاعی

درد ارجاعی زمانی اتفاق می‌افتد که درد در مکانی متفاوت از منشا آن احساس شود. دلایل رایج عبارتند از:

  • سنگ کلیه: درد ناشی از سنگ کلیه می تواند به قسمت پایین کمر نیز سرایت کند.
  • بیماری کیسه صفرا: درد ناشی از مشکلات کیسه صفرا را می توان به قسمت بالای کمر اشاره کرد.
  • بیماری التهابی لگن: عفونت در ناحیه لگن می تواند باعث کمردرد شود.

کمردرد حاد

ارگو تراپیست رضا مقتدایی

روشهای درمان

درمان کمردرد حاد بر تسکین درد، بازیابی عملکرد و جلوگیری از عود تمرکز دارد. این رویکرد می تواند محافظه کارانه باشد یا در موارد شدید شامل مداخله جراحی باشد.

استراحت و اصلاح فعالیت: استراحت کوتاه مدت همراه با اجتناب از فعالیت هایی که درد را تشدید می کنند می تواند در مرحله اولیه کمک کند. استراحت طولانی مدت در رختخواب معمولاً منع می شود.

داروها:

مسکن ها: مسکن های بدون نسخه مانند استامینوفن.
داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs): ایبوپروفن یا ناپروکسن برای کاهش التهاب و درد.
شل کننده های عضلانی: برای اسپاسم عضلانی، ممکن است داروهایی مانند سیکلوبنزاپرین یا متوکاربامول تجویز شود.

فیزیوتراپی کمردرد : برنامه‌های ورزشی مناسب برای تقویت عضلات کمر، بهبود انعطاف‌پذیری و تسریع بهبودی توسط فیزیوتراپیست در نظر گرفته می شوند. تکنیک ها ممکن است شامل کشش، تمرینات تقویتی و درمان دستی باشد.

کشش: کشش ملایم ستون فقرات برای کاهش فشار روی دیسک های فشرده یا اعصاب می تواند به تسکین علائم کمک کند.
گرما و سرما درمانی: استفاده از کیسه های گرما یا کمپرس یخ در ناحیه آسیب دیده می تواند به کاهش درد و التهاب کمک کند.
درمان‌های جایگزین: روش‌هایی مانند مراقبت از کایروپراکتیک، طب سوزنی یا ماساژ درمانی می‌توانند برای برخی از بیماران تسکین دهند.
آموزش اصول ارگونومیک: بهبود وضعیت بدنی و ارگونومی محل کار برای کاهش فشار روی کمر.

تزریقات:

تزریق کورتیکواستروئید: داروی ضد التهابی که مستقیماً به فضای اپیدورال یا مفاصل فاست تزریق می شود.
بلوک های عصبی: داروهای بی حس کننده و ضد التهابی که در اطراف اعصاب خاص تزریق می شوند تا سیگنال های درد را مسدود کنند.
فرسایش با فرکانس رادیویی: استفاده از امواج رادیویی برای گرم کردن و تخریب رشته‌های عصبی مسئول انتقال سیگنال‌های درد.

درمان های جراحی
زمانی که سایر درمان‌ها نمی‌توانند تسکین دهند یا فشار شدید عصبی یا بی‌ثباتی ساختاری وجود داشته باشد، معمولاً جراحی آخرین راه حل در نظر گرفته می‌شود. روش های رایج جراحی عبارتند از:

  • دیسککتومی: برداشتن فتق دیسک یا بخشی از آن برای کاهش فشار روی اعصاب.
  • لامینکتومی: برداشتن بخشی از مهره (لامینا) برای بزرگ شدن کانال نخاعی و کاهش فشار عصبی.
  • فیوژن ستون فقرات: اتصال دو یا چند مهره برای تثبیت ستون فقرات.
  • تعویض دیسک: جایگزینی دیسک آسیب دیده با دیسک مصنوعی برای حفظ حرکت و کاهش درد.

درمان کمردرد حاد با فیزیوتراپی

فیزیوتراپی کمر و ستون فقرات شامل درمان‌ ها و تمرین‌ های مختلف برای بازیابی، حفظ و تقویت عملکرد و حرکت فیزیکی است. به ویژه برای مشکلات اسکلتی عضلانی مانند کمردرد موثر است.

فیزیوتراپی مزایای بی شماری از جمله تسکین درد، بهبود تحرک، تقویت عضلات و پیشگیری از آسیب های آینده را به همراه دارد و به جای تسکین علائم، به علت اصلی درد می پردازد.

فیزیوتراپیست ها هنگام ایجاد یک برنامه درمانی، عوامل مختلفی از جمله سن بیمار، سلامت کلی، شدت درد و سبک زندگی را در نظر می گیرند.

تکنیک های درمان دستی
درمان دستی شامل تکنیک‌های عملی برای دستکاری عضلات، مفاصل و بافت‌های نرم است. هدف آن کاهش درد و بهبود تحرک است.

ورزش درمانی
ورزش درمانی برای مدیریت کمردرد حاد بسیار مهم است. این به تقویت ماهیچه های حمایت کننده از ستون فقرات، بهبود انعطاف پذیری و افزایش تناسب اندام کمک می کند. تمرینات موثر برای کمردرد شامل حرکات کششی، تقویتی و فعالیت های هوازی کم فشار است. این تمرینات به گونه ای طراحی شده اند که ملایم و در عین حال موثر باشند.

گرما و سرما درمانی
گرما درمانی جریان خون را افزایش می دهد، عضلات را آرام می کند و درد را کاهش می دهد. به ویژه برای تسکین عضلات سفت و دردناک موثر است. سرما درمانی یا کرایوتراپی التهاب را کاهش می دهد و درد شدید را بی حس می کند. برای جراحات حاد و تورم مفید است.

تحریک الکتریکی
تحریک الکتریکی شامل استفاده از جریان های الکتریکی برای تحریک اعصاب و عضلات است. می تواند درد را کاهش دهد و عملکرد عضلات را بهبود بخشد. انواع متداول عبارتند از: تحریک الکتریکی عصب از راه پوست (TENS) و تحریک الکتریکی عضلانی (EMS). هر نوع دارای کاربردها و مزایای خاصی است.

نویسنده

تاریخ انتشار

keyboard_arrow_up