اهمیت فیزیوتراپی سکته مغزی و نقش فیزیوتراپی در توانبخشی بیماران سکته مغزی موضوعی است که در این مقاله به آن خواهیم پرداخت.

فیزیوتراپی سکته مغزی جزء حیاتی فرآیند توانبخشی برای افرادی است که دچار سکته مغزی شده اند. سکته مغزی زمانی رخ می دهد که جریان خون به مغز مختل شود و منجر به مرگ سلول های مغزی شود. این وضعیت می تواند منجر به طیفی از آسیب های فیزیکی، شناختی و عاطفی شود که می تواند به طور قابل توجهی بر کیفیت زندگی فرد تأثیر بگذارد.

هدف فیزیوتراپی سکته مغزی در منزل کمک به افراد برای بازیابی عملکرد از دست رفته، بهبود استقلال و به حداکثر رساندن پتانسیل خود برای بهبودی است. فیزیوتراپیست ها با ارزیابی توانایی های فیزیکی فرد، طراحی یک برنامه درمانی شخصی، و ارائه درمان عملی برای بهبود تحرک، قدرت و هماهنگی، نقش کلیدی در روند توانبخشی دارند.

اهمیت فیزیوتراپی سکته مغزی

ارگو تراپیست رضا مقتدایی

در اهمیت فیزیوتراپی سکته مغزی همین بس که فیزیوتراپی بخش اصلی برنامه درمان و توانبخشی است و بدون آن درمان سکته مغزی ناتمام خواهد ماند.

دو نوع اصلی سکته مغزی وجود دارد: سکته مغزی ایسکمیک و سکته هموراژیک.

سکته مغزی ایسکمیک شایع ترین نوع سکته مغزی است که حدود 87 درصد از کل موارد را تشکیل می دهد. زمانی اتفاق می افتد که لخته خون یک رگ خونی در مغز را مسدود می کند و جریان خون را در آن ناحیه قطع می کند. این می تواند ناشی از لخته ای باشد که در شریان خونرسانی به مغز (سکته مغزی ترومبوتیک) یا در اثر لخته ای که از قسمت دیگری از بدن به مغز حرکت می کند (سکته آمبولیک) ایجاد شود.

از سوی دیگر، سکته مغزی هموراژیک زمانی رخ می دهد که یک رگ خونی در مغز پاره شود و باعث خونریزی در بافت مغز شود. این می تواند به دلیل فشار خون بالا، آنوریسم، ناهنجاری های شریانی وریدی (AVMs) یا سایر ناهنجاری های عروق خونی باشد. سکته های هموراژیک کمتر شایع هستند، اما در مقایسه با سکته های ایسکمیک، شدیدتر هستند و میزان مرگ و میر بیشتری دارند.

علائم و دلایل سکته مغزی

علائم بسته به شدت و محل آسیب مغزی می تواند متفاوت باشد. علائم رایج سکته مغزی عبارتند از:

  • بی حسی یا ضعف ناگهانی در صورت، بازو یا پا، به خصوص در یک طرف بدن
  • گیجی ناگهانی، مشکل در صحبت کردن، یا مشکل در درک گفتار
  • مشکل دید ناگهانی در یک یا هر دو چشم
  • مشکلات ناگهانی در راه رفتن، سرگیجه، از دست دادن تعادل یا هماهنگی
  • سردرد شدید بدون علت شناخته شده

چندین عامل خطر وجود دارد که می تواند احتمال تجربه سکته مغزی را افزایش دهد. برخی از رایج ترین عوامل خطر عبارتند از:

  • فشار خون بالا: فشار خون بالا تنها مهم ترین عامل خطر قابل اصلاح برای سکته مغزی است.
  • سیگار کشیدن: مصرف دخانیات به دلیل اثراتی که بر عروق خونی و گردش خون دارد، خطر سکته مغزی را افزایش می دهد.
  • دیابت: دیابت کنترل نشده می تواند به رگ های خونی آسیب برساند و خطر سکته را افزایش دهد.
  • کلسترول بالا: سطوح بالای کلسترول می تواند منجر به تصلب شرایین (سخت شدن شریان ها) شود که می تواند خطر سکته را افزایش دهد.
  • چاقی: اضافه وزن یا چاقی می تواند خطر سکته مغزی را افزایش دهد، به ویژه در ترکیب با سایر عوامل خطر.
  • عدم تحرک بدنی: فقدان فعالیت بدنی منظم می تواند در سایر عوامل خطر سکته مغزی مانند فشار خون بالا، دیابت و چاقی نقش داشته باشد.
  • سابقه خانوادگی: افرادی که سابقه خانوادگی سکته مغزی دارند ممکن است خودشان در معرض خطر بیشتری باشند.
  • سن: خطر سکته مغزی با افزایش سن افزایش می یابد و اکثر سکته ها در افراد بالای 65 سال رخ می دهد.

موارد اهمیت فیزیوتراپی سکته مغزی

یکی از تمرکزهای اولیه فیزیوتراپی سکته مغزی، ارتقاء انعطاف پذیری عصبی است، که توانایی مغز برای سازماندهی مجدد خود با ایجاد اتصالات عصبی جدید است. این برای بازماندگان سکته بسیار مهم است زیرا به آنها کمک می کند تا مهارت هایی را که ممکن است به دلیل آسیب مغزی از دست رفته اند دوباره یاد بگیرند. فیزیوتراپیست ها از ترکیبی از تمرینات، حرکات و تکنیک ها برای تحریک نوروپلاستیسیته و تسهیل بهبودی استفاده می کنند.

یکی دیگر از جنبه های مهم فیزیوتراپی سکته، پیشگیری از عوارضی است که می تواند در نتیجه بی حرکتی و کاهش تحرک ایجاد شود. این عوارض می تواند شامل ضعف عضلانی، انقباضات، زخم های فشاری و مشکلات تنفسی باشد. فیزیوتراپیست ها برای رفع این مسائل از طریق تمرینات، استراتژی های موقعیت یابی و آموزش تلاش می کنند تا به افراد کمک کنند تا عملکرد بدنی مطلوب خود را حفظ کنند و از عوارض ثانویه جلوگیری کنند.

یکی از موارد اهمیت فیزیوتراپی سکته مغزی، توانایی آن در بهبود عملکرد فیزیکی و تحرک است. بیمارانی که سکته مغزی را تجربه کرده اند اغلب ضعف، فلج و از دست دادن هماهنگی در یک طرف بدن را تجربه می کنند که به عنوان همی پارزی شناخته می شود. فیزیوتراپیست ها برای رفع این آسیب ها از طریق تکنیک های مختلف از جمله تمرینات دامنه حرکتی، تمرینات تقویتی، تمرین تعادل و بازآموزی راه رفتن تلاش می کنند. فیزیوتراپی با هدف قرار دادن نواحی خاص از ضعف و اختلال در عملکرد، می تواند به افراد کمک کند تا عملکرد از دست رفته را بازیابند و توانایی خود را برای انجام فعالیت های روزانه بهبود بخشند.

یکی دیگر از جنبه های مهم فیزیوتراپی سکته مغزی، ارتقای استقلال و خود مدیریتی است. فیزیوتراپیست ها با افراد کار می کنند تا اهدافی را تعیین کنند، استراتژی هایی را برای دستیابی به آن اهداف توسعه دهند و در مورد تکنیک هایی برای مدیریت شرایط آنها آموزش ارائه دهند. 

فیزیوتراپی سکته مغزی نیز در کاهش خطر سکته های مکرر نقش دارد. افرادی که دچار سکته مغزی شده اند در معرض خطر بیشتری برای تجربه سکته مغزی دیگر در آینده هستند. فیزیوتراپیست ها می توانند از طریق آموزش، تجویز ورزش و اصلاح سبک زندگی به بررسی عوامل خطر قابل اصلاح، مانند فشار خون بالا، کلسترول بالا و کم تحرکی کمک کنند. 

 

نویسنده

تاریخ انتشار

keyboard_arrow_up