تشنج پس از سکته مغزی یک عارضه بالقوه که در حدود 5 تا 10 درصد از بازماندگان سکته مغزی رخ می دهد. تشنج می تواند یک تجربه ترسناک باشند، اما مهم است که به یاد داشته باشید که قابل درمان هستند.

تشنج یکی از عوارض احتمالی سکته مغزی است که می‌تواند در دو نوع زودرس و دیررس رخ دهد:

تشنج زودرس:

  • در 7 روز اول پس از سکته مغزی اتفاق می‌افتد.
  • بیشتر در سکته‌های ایسکمیک (ناشی از انسداد عروق) و به خصوص نوع آمبولیک (ناشی از لخته خونی) رخ می‌دهد.
  • خطر آن در روز اول پس از سکته مغزی بیشتر است.
  • احتمال مرگ و میر در افراد دچار تشنج زودرس بیشتر است.

تشنج دیررس:

  • بیش از 7 روز پس از سکته مغزی رخ می‌دهد.
  • بیشتر در سکته‌های هموراژیک (ناشی از خونریزی) اتفاق می‌افتد.
  • احتمال عود آن بیشتر است.

تشنج پس از سکته مغزی ناشی از فعالیت الکتریکی غیر طبیعی در مغز است. این می تواند به دلیل آسیب به بافت مغز ناشی از خود سکته مغزی یا تورم یا التهاب در اطراف محل سکته باشد.

خطر تشنج در هفته اول پس از سکته مغزی بیشتر است، اما ممکن است در هر زمانی رخ دهد.

افرادی که دچار سکته مغزی هموراژیک (خونریزی در مغز) شده اند نسبت به افرادی که سکته مغزی ایسکمیک (لخته خون در مغز) داشته اند، بیشتر در معرض تشنج هستند.

تشنج پس از این عارضه مغزی همچنین می تواند خطر مرگ و ناتوانی را افزایش دهد، به همین دلیل آشنایی با علائم آن و انجام مداخلات درمانی زودهنگام ضروری است.

علائم تشنج پس از سکته مغزی

علائم تشنج بسته به نوع تشنج می تواند متفاوت باشد. برخی از علائم رایج عبارتند از:

  • از دست دادن هوشیاری
  • حرکات تند و سریع بدن
  • گیجی
  • مشکل در صحبت کردن
  • تغییرات حسی، مانند دیدن چراغ های چشمک زن یا شنیدن صداهای عجیب و غریب

روشهای درمان

اگر بعد از سکته دچار تشنج شدید، ضروری است که فوراً به پزشک مراجعه کنید. درمان تشنج پس از سکته مغزی معمولاً شامل دارو برای جلوگیری از تشنج های بعدی است. در برخی موارد ممکن است جراحی لازم باشد.

تشنج می تواند منجر به مشکلات حرکتی، تعادلی و هماهنگی شود. فیزیوتراپی می تواند به بهبود این عوارض و ارتقای کیفیت زندگی فرد کمک کند.

تشنج پس از سکته مغزی

ارگو تراپیست رضا مقتدایی

اهداف فیزیوتراپی:

کاهش خطر زمین خوردن: فیزیوتراپی می تواند به بهبود تعادل و هماهنگی فرد کمک کند و خطر زمین خوردن را کاهش دهد.
افزایش قدرت و انعطاف پذیری عضلات: فیزیوتراپی می تواند به تقویت عضلات ضعیف شده و افزایش انعطاف پذیری آنها کمک کند.
بهبود دامنه حرکتی: فیزیوتراپی می تواند به بهبود دامنه حرکتی مفاصل و عضلات کمک کند.
کاهش درد: فیزیوتراپی می تواند به کاهش درد ناشی از اسپاسم عضلانی و سایر مشکلات اسکلتی عضلانی کمک کند.
افزایش استقلال: فیزیوتراپی می تواند به فرد در انجام فعالیت های روزمره زندگی مانند لباس پوشیدن، حمام کردن و غذا خوردن کمک کند.

برخی از مداخلات فیزیوتراپی برای تشنج پس از سکته مغزی:

تمرینات تعادلی: این تمرینات به بهبود تعادل و هماهنگی فرد کمک می کند.
تمرینات تقویتی: این تمرینات به تقویت عضلات ضعیف شده کمک می کند.
تمرینات کششی: این تمرینات به افزایش انعطاف پذیری عضلات کمک می کند.
تمرینات دامنه حرکتی: این تمرینات به بهبود دامنه حرکتی مفاصل کمک می کند.
تحریک الکتریکی عضلات: این روش می تواند به تقویت عضلات ضعیف شده کمک کند.
آب درمانی: این روش می تواند به بهبود قدرت، انعطاف پذیری و تعادل فرد کمک کند.

مدت زمان فیزیوتراپی به عوامل مختلفی مانند شدت سکته مغزی، عوارض ناشی از تشنج و وضعیت سلامتی فرد بستگی دارد. به طور کلی، فیزیوتراپی برای چند هفته یا چند ماه انجام می شود.

متخصصان ما خدمات فیزیوتراپی سکته مغزی در منزل را برای عزیزانی که امکان مراجعه حضوری به کلینیک فیزیوتراپی را ندارند ، ارائه می شود.

 

نویسنده

تاریخ انتشار

keyboard_arrow_up