توانبخشی بیماران سکته مغزی یک برنامه درمانی جامع است که برای کمک به افرادی که دچار سکته مغزی شده اند تا حد امکان استقلال و کیفیت زندگی خود را بازیابند. این یک رویکرد چند رشته ای است که شامل فیزیوتراپی، کاردرمانی، گفتاردرمانی، توانبخشی شناختی و حمایت روانی است.

سکته مغزی ، یک اورژانس پزشکی جدی است که زمانی رخ می دهد که جریان خون به بخشی از مغز قطع شود یا به شدت کاهش یابد و مغز از اکسیژن و مواد مغذی محروم شود.

این از دست دادن ناگهانی جریان خون می‌تواند باعث مرگ سلول‌ های مغز شود که بسته به ناحیه آسیب‌ دیده مغز، علائم مختلفی را به دنبال دارد.

دو نوع اصلی سکته مغزی وجود دارد:

  • سکته مغزی ایسکمیک: این شایع ترین نوع سکته مغزی است که حدود 85 درصد موارد را شامل می شود. زمانی اتفاق می افتد که یک لخته خون شریان منتهی به مغز را مسدود کند.
  • سکته هموراژیک: این نوع سکته زمانی رخ می دهد که یک رگ خونی در مغز پاره شود و باعث خونریزی در بافت مغز شود.

علائم سکته مغزی بسته به ناحیه آسیب دیده مغز می تواند متفاوت باشد. برخی از علائم رایج عبارتند از:

  • ضعف یا بی حسی ناگهانی در یک طرف بدن
  • مشکلات بینایی ناگهانی، مانند تاری دید یا از دست دادن بینایی در یک چشم
  • مشکل ناگهانی در صحبت کردن یا درک گفتار
  • سرگیجه ناگهانی یا از دست دادن تعادل
  • سردرد شدید ناگهانی

توانبخشی بیماران سکته مغزی

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی سکته مغزی در منزل یکی از مهمترین جنبه های توانبخشی سکته مغزی است. این به افراد کمک می کند تا قدرت، هماهنگی و تعادل را بازیابند، که می تواند راه رفتن، حرکت کردن و انجام فعالیت های روزانه را آسان تر کند. فیزیوتراپیست ها از تمرینات مختلفی برای بهبود دامنه حرکتی، قدرت و استقامت استفاده می کنند. آنها همچنین ممکن است به بیماران نحوه استفاده از تجهیزات سازگار مانند واکر یا عصا را آموزش دهند.

کاردرمانی

کاردرمانی به افراد کمک می کند تا مهارت های مورد نیاز برای انجام فعالیت های روزانه مانند لباس پوشیدن، غذا خوردن، حمام کردن و استفاده از توالت را به دست آورند. کاردرمانگران با بیماران همکاری می کنند تا استراتژی ها و تکنیک هایی را برای انجام این وظایف به صورت ایمن و مستقل ایجاد کنند. آنها همچنین ممکن است به بیماران نحوه استفاده از تجهیزات تطبیقی مانند وسایل کمکی پانسمان یا ظروف با دستگیره های داخلی را آموزش دهند.

گفتاردرمانی

متخصصان گفتاردرمانی به افرادی که دچار سکته مغزی شده اند کمک می کنند تا توانایی برقراری ارتباط خود را بازیابند. آنها ممکن است با بیماران در مورد مسائل مختلفی از جمله تولید گفتار، بلع و درک زبان کار کنند. آسیب شناسان گفتار زبان همچنین ممکن است به بیماران نحوه استفاده از وسایل ارتباطی مانند دستگاه های ارتباطی تقویتی و جایگزین (AAC) را آموزش دهند.

توانبخشی شناختی

توانبخشی شناختی به افرادی که دچار سکته مغزی شده اند کمک می کند تا مهارت های شناختی خود مانند حافظه، توجه و حل مسئله را بازیابند. درمانگران توانبخشی شناختی از تکنیک های مختلفی برای بهبود این مهارت ها استفاده می کنند، مانند آموزش کامپیوتری، بازی ها و پازل ها.

حمایت روانی

سکته مغزی می تواند یک تجربه بسیار سخت و استرس زا باشد. حمایت روانی می تواند به افرادی که دچار سکته مغزی شده اند کمک کند تا با اثرات عاطفی سکته مغزی مانند افسردگی، اضطراب و ناامیدی کنار بیایند. روانشناسان همچنین می توانند به بیماران کمک کنند تا مکانیسم ها و استراتژی های مقابله ای را برای مدیریت استرس خود ایجاد کنند.

اهداف توانبخشی بیماران سکته مغزی

  • بازیابی توانایی راه رفتن، حرکت در اطراف و انجام فعالیت های روزانه
  • بهبود مهارت های ارتباطی
  • بازیابی عملکرد شناختی
  • مدیریت درد و اسپاسم
  • بهبود کیفیت زندگی و رفاه کلی

توانبخشی بیماران سکته مغزی یک فرآیند مداوم است که ممکن است ماه ها یا حتی سال ها ادامه یابد. مدت زمان بهبودی پس از سکته مغزی از فردی به فرد دیگر متفاوت است. برخی از افراد ممکن است بهبودی کامل پیدا کنند، در حالی که برخی دیگر ممکن است ناتوانی های دائمی داشته باشند. با این حال، با کار سخت و فداکاری، اکثر افرادی که سکته مغزی کرده‌اند می‌توانند بیاموزند که زندگی کاملی داشته باشند.

توانبخشی بیماران سکته مغزی

ارگو تراپیست رضا مقتدایی

فیزیوتراپی سکته مغزی در منزل

فیزیوتراپی بخشی ضروری از توانبخشی بیماران سکته مغزی است که نقش مهمی در بازگرداندن حرکت، تعادل و عملکرد دارد. این به افراد کمک می کند تا استقلال خود را بازیابند و کیفیت زندگی خود را بهبود بخشند.

بلافاصله پس از سکته مغزی، حرکت زودهنگام برای جلوگیری از عوارضی مانند سفتی مفاصل، آتروفی عضلانی و ایجاد انقباضات ضروری است. فیزیوتراپیست ها بیماران را راهنمایی می کنند تا به تدریج سطح فعالیت خود را افزایش دهند و از حرکات ساده در رختخواب شروع کنند و تا ایستادن، راه رفتن و انتقال بین سطوح مختلف پیشرفت کنند.

ضعف اندام ها ، عارضه شایع سکته مغزی است که بر اندام فوقانی و تحتانی تأثیر می گذارد. فیزیوتراپیست ها تمرینات تقویتی سفارشی را برای هدف قرار دادن عضلات خاص طراحی می کنند و به تدریج شدت و تکرار را با بهبود بیمار افزایش می دهند.

سکته مغزی می تواند تعادل و هماهنگی را مختل کند و خطر سقوط را افزایش دهد. فیزیوتراپیست ها با استفاده از تکنیک هایی مانند ایستادن روی یک پا، تمرینات تعادلی و هماهنگی را در برنامه توانبخشی گنجانده اند.

برای افراد دارای نقص قابل توجه، وسایل کمکی مانند عصا، واکر یا ویلچر ممکن است برای ارتقای استقلال و کاهش خطر سقوط ضروری باشد. فیزیوتراپیست ها نیازهای بیمار را ارزیابی کرده و در مورد نحوه استفاده ایمن و موثر از این دستگاه ها آموزش می دهند.

روشهای پیشگیری

در اینجا چند نکته برای کاهش خطر سکته مغزی وجود دارد:

  • فشار خون خود را کنترل کنید: فشار خون بالا یک عامل خطر اصلی برای سکته مغزی است. برای کنترل فشار خون با پزشک خود کار کنید.
  • کلسترول خود را کنترل کنید: کلسترول بالا یکی دیگر از عوامل خطر اصلی سکته است. رژیم غذایی سالم داشته باشید، به طور منظم ورزش کنید و در صورت تجویز پزشک از داروها استفاده کنید.
  • قند خون خود را کنترل کنید: قند خون بالا نیز می تواند خطر سکته مغزی را افزایش دهد. اگر دیابت دارید، با پزشک خود برای کنترل سطح قند خون خود کار کنید.
  • سیگار را ترک کنید: سیگار یک عامل خطر اصلی برای سکته مغزی است. ترک سیگار می تواند به کاهش خطر کمک کند.
  • رژیم غذایی سالم داشته باشید: یک رژیم غذایی سالم که دارای چربی اشباع شده، چربی ترانس و کلسترول کم باشد می تواند به کاهش خطر سکته مغزی کمک کند.
  • به طور منظم ورزش کنید: ورزش با بهبود سلامت کلی و تناسب اندام می تواند به کاهش خطر سکته مغزی کمک کند.
  • وزن مناسب را حفظ کنید: اضافه وزن یا چاقی می تواند خطر سکته مغزی را افزایش دهد. کاهش وزن حتی اندکی می تواند به کاهش خطر کمک کند.

نویسنده

تاریخ انتشار

keyboard_arrow_up