حمله ایسکمی گذرا (TIA) یک وقفه موقت در جریان خون به مغز است که باعث از دست دادن ناگهانی عملکرد مغز می شود. برخلاف سکته مغزی، TIA معمولاً در عرض 24 ساعت برطرف می شود و آسیب دائمی ایجاد نمی کند. با این حال، TIA ها اغلب یک علامت هشدار دهنده از سکته مغزی قریب الوقوع هستند و توجه فوری پزشکی بسیار مهم است.

حمله ایسکمی گذرا به دلیل انسداد موقت جریان خون به مغز ایجاد می شود. شایع ترین علل عبارتند از:

  • آترواسکلروز: تجمع پلاک در شریان های تامین کننده مغز می تواند عروق را باریک کرده و جریان خون را محدود کند.
  • لخته‌های خون: لخته‌ها می‌توانند در قلب یا شریان‌ها ایجاد شوند و به مغز بروند و جریان خون را مسدود کنند.
  • آمبولی: تکه‌ هایی از مواد زائد ، مانند کریستال‌های کلسترول یا حباب‌های هوا، می‌توانند از طریق جریان خون عبور کرده و در شریان‌های مغز قرار گیرند.
  • وازواسپاسم: باریک شدن ناگهانی عروق مغز می تواند جریان خون را کاهش دهد.

علائم حمله ایسکمی گذرا

TIA ها بسته به محل و شدت انسداد می توانند طیف وسیعی از علائم را ایجاد کنند. علائم رایج عبارتند از:

ضعف یا بی حسی ناگهانی در یک طرف بدن: ممکن است روی صورت، بازو یا پا تأثیر بگذارد.
مشکل در صحبت کردن یا درک گفتار: ممکن است صحبت کردن یا مشکل در یافتن کلمات رخ دهد.
مشکلات بینایی: از دست دادن ناگهانی بینایی در یک یا هر دو چشم یا دوبینی.
سرگیجه یا از دست دادن تعادل: احساس ناگهانی سرگیجه یا بی ثباتی.
گیجی یا از دست دادن حافظه: از دست دادن حافظه کوتاه مدت یا مشکل در تمرکز.
گزگز یا بی حسی: احساس گزگز یا بی حسی در صورت، بازوها یا پاها.

عوامل خطر

خطر TIA با افزایش سن و وجود برخی عوامل خطر افزایش می‌یابد، از جمله:

  • فشار خون بالا
  • کلسترول بالا
  • دیابت
  • سیگار کشیدن
  • چاقی
  • سابقه خانوادگی سکته مغزی یا TIA
  • فیبریلاسیون دهلیزی (ریتم نامنظم قلب)
  • بیماری شریان کاروتید

تشخیص TIA می تواند چالش برانگیز باشد زیرا علائم اغلب گذرا هستند و به سرعت برطرف می شوند. پزشکان معمولاً بر ترکیبی از موارد زیر تکیه می کنند:

تاریخچه بیمار: شرح مفصلی از علائم، شروع و مدت آنها.
معاینه فیزیکی: بررسی علائم نقص عصبی، مانند ضعف، بی حسی، یا مشکلات گفتاری.
تست های تصویربرداری: اسکن سی تی یا ام آر آی از مغز می تواند به رد سایر بیماری ها مانند سکته مغزی یا خونریزی کمک کند.
سونوگرافی کاروتید: این آزمایش می تواند شریان های کاروتید را از نظر ایجاد پلاک یا باریک شدن ارزیابی کند.

درمان حمله ایسکمی گذرا

هدف اصلی درمان TIA جلوگیری از سکته مغزی است. این شامل:

  • مدیریت عوامل خطر: کنترل فشار خون، کلسترول و دیابت. ترک سیگار؛ و حفظ وزن سالم
  • داروها: داروهای ضد پلاکت (مانند آسپرین، کلوپیدوگرل) یا داروهای ضد انعقاد (مانند وارفارین) ممکن است برای جلوگیری از لخته شدن خون تجویز شوند.
  • اندارترکتومی کاروتید: در صورت تنگ شدن شدید عروق، برداشتن پلاک از شریان‌های کاروتید با جراحی توصیه می‌شود.
  • استنت گذاری: ممکن است یک لوله توری کوچک در شریان کاروتید برای گشاد شدن رگ و بهبود جریان خون وارد شود.
  • توانبخشی: فیزیوتراپی و کاردرمانی برای کمک به تخفیف عوارض ناشی از این بیماری بسیار کمک کننده است.

فیزیوتراپی در منزل

حمله ایسکمی گذرا

ارگو تراپیست رضا مقتدایی

فیزیوتراپی سکته مغزی در منزل نقش مهمی در توانبخشی افرادی دارد که یک حمله ایسکمی گذرا (TIA) یا یک سکته مغزی جزئی را تجربه کرده اند. هدف اصلی فیزیوتراپی در این زمینه افزایش تحرک، بازگرداندن عملکرد و کاهش خطر سکته های بعدی است.

تحرک و تعادل: فیزیوتراپیست ها برنامه های ورزشی فردی را برای بهبود تحرک و تعادل طراحی می کنند. این شامل تمرینات تقویتی برای اندام های آسیب دیده، تمرین راه رفتن برای یادگیری مجدد الگوهای صحیح راه رفتن و تمرینات تعادلی برای جلوگیری از افتادن است.

تمرین عملکردی: فیزیوتراپی سکته مغزی در منزل بر بازیابی توانایی های عملکردی که ممکن است به دلیل سکته مغزی مختل شده باشند، تمرکز دارد. این شامل تمرین فعالیت های روزمره مانند نشستن و برخاستن از رختخواب، بالا رفتن از پله ها، دستیابی به اشیا و انجام وظایف مراقبت از خود است.

مدیریت اسپاستیسیتی: حملات ایسکمیک گذرا و سکته مغزی گاهی اوقات می تواند منجر به سفتی یا اسپاسم عضلانی شود. فیزیوتراپیست ها از تکنیک های مختلفی از جمله کشش، آتل زدن و تحریک الکتریکی برای مدیریت اسپاسم و بهبود کنترل عضلات استفاده می کنند.

مدیریت درد: فیزیوتراپیست ها از روش هایی مانند گرما، یخ، ماساژ و تحریک الکتریکی برای کاهش درد و ناراحتی ناشی از سکته مغزی استفاده می کنند. آنها همچنین آموزش مکانیک و وضعیت بدنی مناسب را برای جلوگیری از عود درد ارائه می دهند.

بازآموزی حسی: TIA و سکته مغزی می توانند بر ادراک حسی مانند لمس، دما و حس عمقی (آگاهی از موقعیت بدن) تأثیر بگذارند. فیزیوتراپیست ها از تکنیک های تحریک حسی برای آموزش مجدد مغز و بهبود عملکرد حسی استفاده می کنند.

نویسنده

تاریخ انتشار

keyboard_arrow_up