راه رفتن پس از سکته مغزی مانند قبل از بروز این عارضه مغزی می تواند چالش برانگیز باشد چراکه مشکلات راه رفتن یک پیامد شایع و ناتوان کننده سکته مغزی است که تا 80 درصد از بازماندگان سکته را تحت تاثیر قرار می دهد. این مشکلات می توانند از خفیف تا شدید متغیر باشند و به طور قابل توجهی بر کیفیت زندگی فرد تأثیر بگذارند.

علل مشکلات راه رفتن پس از سکته مغزی

آسیب ناشی از سکته مغزی به مغز می تواند بر نواحی مختلفی که برای راه رفتن ضروری هستند تأثیر بگذارد، از جمله:

کنترل حرکتی: سکته مغزی می تواند به نواحی از مغز که حرکت ماهیچه ها را کنترل می کنند آسیب برساند و منجر به ضعف، اسپاسم و مشکلات هماهنگی شود.

تعادل: مغز همچنین در تعادل نقش دارد و سکته مغزی می تواند توانایی بدن برای حفظ تعادل را مختل کند.

عملکرد حسی: سکته مغزی می تواند بر حس پاها و پاها تأثیر بگذارد و احساس زمین و تنظیم تعادل را بر اساس آن دشوار کند.

برخی از رایج ترین مشکلات راه رفتن پس از سکته مغزی عبارتند از:

ضعف: ضعف در یک یا هر دو پا یکی از شایع ترین مشکلات راه رفتن بعد از سکته است. این می تواند بلند کردن پاها، چرخاندن پاها به جلو و حفظ تعادل را دشوار کند.

اسپاستیسیته: اسپاستیسیته وضعیتی است که باعث سفت شدن و سفت شدن عضلات می شود. این می تواند خم شدن و صاف کردن پاها را دشوار کند و همچنین می تواند منجر به مشکلات راه رفتن شود.

آتاکسی: آتاکسی وضعیتی است که باعث اختلال در هماهنگی و تعادل می شود. این امر می تواند راه رفتن صاف و پیوسته را دشوار کند و خطر افتادن را افزایش دهد.

افتادگی پا: افتادگی پا وضعیتی است که هنگام راه رفتن باعث افتادگی قسمت جلویی پا می شود. این می تواند بلند کردن پا از زمین را دشوار کند و خطر زمین خوردن و سقوط را افزایش دهد.

درمان مشکلات راه رفتن پس از سکته مغزی

تعدادی درمان برای کمک به بازماندگان سکته مغزی وجود دارد که توانایی راه رفتن خود را بهبود بخشند. این درمان ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

فیزیوتراپی: فیزیوتراپی یکی از مهم ترین درمان ها برای مشکلات راه رفتن پس از سکته مغزی است. فیزیوتراپیست ها می توانند تمریناتی را برای بهبود قدرت، انعطاف پذیری و تعادل به بازماندگان سکته مغزی آموزش دهند. آنها همچنین می توانند آموزش راه رفتن را برای کمک به بازماندگان سکته مغزی در یادگیری تکنیک های جدید راه رفتن ارائه دهند.

کاردرمانی: کاردرمانی همچنین می تواند به بازماندگان سکته مغزی کمک کند تا توانایی راه رفتن خود را بهبود بخشند. کاردرمانگران می توانند به بازماندگان سکته راهبردهایی برای مدیریت اسپاستیسیتی، آتاکسی و افتادگی پا آموزش دهند. آنها همچنین می توانند به بازماندگان سکته مغزی کمک کنند تا خانه و محل کار خود را برای دسترسی بیشتر به آنها تطبیق دهند.

وسایل کمکی: وسایل کمکی مانند عصا، واکرها و ارتزها می توانند حمایت و ثبات را فراهم کنند و به بازماندگان سکته کمک کنند تا مستقل تر راه بروند.

داروها: در برخی موارد، ممکن است داروهایی برای کمک به مدیریت اسپاسم یا درد تجویز شود.

فیزیوتراپی در منزل

راه رفتن پس از سکته مغزی

ارگو تراپیست رضا مقتدایی

فیزیوتراپی سکته مغزی در منزل نقش مهمی در کمک به افراد برای بازیابی توانایی راه رفتن پس از سکته دارد. یک برنامه جامع فیزیوتراپی معمولاً شامل ترکیبی از تمرینات، وسایل کمکی و تکنیک‌ های آموزشی متناسب با نیازها و محدودیت‌ های خاص هر فرد است. هدف بهبود قدرت، تعادل، هماهنگی و استقامت است که افراد را قادر می سازد به طور مستقل یا با حداقل کمک راه بروند.

مداخلات رایج فیزیوتراپی برای راه رفتن پس از سکته مغزی

تمرینات تقویتی: تمرینات تقویتی عضلات آسیب دیده را هدف قرار می دهد تا توانایی آنها را برای تحمل وزن و مشارکت در روند راه رفتن بهبود بخشد. این تمرینات ممکن است شامل حرکات وزن بدن، نوارهای مقاومتی یا وزنه های سبک باشد.

تمرینات کششی: تمرینات کششی به حفظ انعطاف پذیری و دامنه حرکت در عضلات، مفاصل و تاندون های پای آسیب دیده کمک می کند. این می تواند از سفتی جلوگیری کند و تحرک کلی را بهبود بخشد.

تمرین تعادل: تمرینات تمرینی تعادل برای بازیابی ثبات و هماهنگی در طول راه رفتن بسیار مهم است. این تمرینات ممکن است شامل ایستادن روی یک پا، راه رفتن پشت سر هم یا استفاده از تخته های تعادل باشد.

تمرین راه رفتن: تمرین راه رفتن بر بهبود الگوی کلی راه رفتن از جمله وضعیت بدنی، طول گام و زمان تمرکز دارد. این ممکن است شامل تمرینات پیاده روی روی تردمیل، روی زمین یا در زمین های مختلف باشد.

وسایل کمکی: وسایل کمکی مانند عصا، واکر یا بریس می توانند پشتیبانی و ثبات را در حین راه رفتن فراهم کنند. فیزیوتراپیست ها افراد را در مورد انتخاب و استفاده مناسب از دستگاه راهنمایی می کنند.

برنامه تمرینی خانگی: یک برنامه ورزشی در خانه برای بهبود مستمر و حفظ مهارت های راه رفتن ضروری است. فیزیوتراپیست ها دستورالعمل های واضحی را ارائه می دهند و تمریناتی را برای افراد نشان می دهند که به طور منظم در خانه تمرین کنند.

انگیزه و آموزش: فیزیوتراپیست ها نقش حیاتی در ارائه انگیزه، تشویق و آموزش به افرادی که پس از سکته بهبود می یابند، دارند. آنها به تعیین اهداف واقع بینانه، رسیدگی به چالش ها و ارائه استراتژی هایی برای گنجاندن ورزش در زندگی روزمره کمک می کنند.

 

 

نویسنده

تاریخ انتشار

keyboard_arrow_up