سکته مغزی بار دوم

سکته مغزی یک رویداد پزشکی جدی است که زمانی رخ می دهد که جریان خون بخشی از مغز مختل شود. این می تواند به دلیل انسداد (سکته مغزی ایسکمیک) یا ترکیدن رگ خونی (سکته مغزی هموراژیک) رخ دهد. سلول های مغزی که از اکسیژن و مواد مغذی محروم هستند به سرعت می میرند و منجر به آسیب های پایدار و ناتوانی احتمالی می شود. متأسفانه، داشتن یک سکته مغزی به طور قابل توجهی خطر ابتلا به سکته دیگر را افزایش می دهد. این سکته مغزی مکرر نامیده می شود یا اغلب به عنوان سکته دوم شناخته می شود.

چرا سکته مغزی بار دوم احتمال بیشتری دارد؟

آسیب ناشی از سکته اولیه خود می تواند مغز را آسیب پذیرتر کند. تشکیل بافت اسکار و رگ های خونی ضعیف می تواند مناطقی را ایجاد کند که مستعد انسداد یا پارگی بیشتر هستند. علاوه بر این، شرایط بهداشتی زمینه‌ای که در اولین سکته نقش داشته است، مانند فشار خون بالا، کلسترول بالا، یا فیبریلاسیون دهلیزی (ضربان نامنظم قلب)، عوامل خطر اصلی برای سکته‌های بعدی هستند.

در اینجا به بررسی چگونگی نقش این عوامل در افزایش خطر سکته مغزی مکرر می پردازیم:

  • آسیب قبلی: پس از سکته مغزی، بافت مغز با تشکیل بافت اسکار بهبود می یابد. در حالی که این به تثبیت ناحیه آسیب دیده کمک می کند، بافت اسکار همچنین می تواند رگ های خونی را باریک کند و خطر انسداد آینده را افزایش دهد.
  • رگ های خونی ضعیف: سکته مغزی اغلب به رگ های خونی مغز آسیب می رساند و آنها را مستعد التهاب و تنگ شدن می کند. این می تواند جریان خون را بیشتر محدود کند و باعث سکته دیگری شود.
  • شرایط کلی سلامتی: شرایطی مانند فشار خون بالا، کلسترول بالا، دیابت و فیبریلاسیون دهلیزی با آسیب رساندن به رگ های خونی و ایجاد لخته خون به سکته مغزی کمک می کند. اگر این شرایط کنترل نشود، به طور قابل توجهی خطر سکته های مکرر را افزایش می دهد.

احتمال سکته مغزی بار دوم

خطر تجربه سکته دوم بسته به عوامل مختلفی متفاوت است، از جمله:

  • شدت سکته اول: سکته های شدیدتر باعث آسیب بیشتر می شود و خطر عود بیشتری را به همراه دارد.
  • نوع سکته: سکته های هموراژیک به طور کلی در مقایسه با سکته های ایسکمیک خطر عود بیشتری دارند.
  • زمان از اولین سکته مغزی: خطر سکته دوم در چند ماه اول پس از رویداد اولیه بیشترین میزان را دارد و با گذشت زمان به تدریج کاهش می یابد.
  • مدیریت بیماری های زمینه ای: کنترل موثر شرایطی مانند فشار خون بالا و کلسترول می تواند خطر سکته دوم را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.

سکته مغزی بار دوم اغلب مشابه علائم سکته اول است و نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارد. در اینجا برخی از علائم هشدار دهنده کلیدی وجود دارد که باید از آنها آگاه باشید:

  • ضعف یا بی حسی ناگهانی در یک طرف صورت، بازو یا پا
  • مشکل در صحبت کردن یا درک گفتار
  • مشکلات بینایی در یک یا هر دو چشم
  • سردرد شدید
  • سرگیجه یا از دست دادن تعادل

راهکارهای جلوگیری

خبر خوب این است که می توان از بسیاری از سکته های دوم جلوگیری کرد. با اتخاذ یک سبک زندگی سالم و همکاری نزدیک با پزشک، می توانید خطر ابتلا به آن را به میزان قابل توجهی کاهش دهید. در اینجا چند استراتژی کلیدی وجود دارد:

  • رژیم غذایی سالم را حفظ کنید: رژیم غذایی سرشار از میوه ها، سبزیجات، غلات کامل و پروتئین بدون چربی می تواند به کنترل فشار خون، کلسترول و وزن کمک کند، که همگی از عوامل خطر اصلی سکته مغزی هستند.
  • مدیریت فشار خون: فشار خون بالا یکی از دلایل اصلی سکته مغزی است. نظارت منظم بر فشار خون و مصرف داروهای تجویز شده توسط پزشک بسیار مهم است.
  • کنترل کلسترول: سطوح بالای کلسترول می تواند باعث تشکیل رسوبات چربی در رگ های خونی، تنگ شدن آنها و افزایش خطر سکته شود. پیروی از یک رژیم غذایی سالم و مصرف داروها در صورت لزوم می تواند به مدیریت کلسترول کمک کند.
  • دیابت را مدیریت کنید: دیابت به رگ های خونی آسیب می رساند و خطر سکته را افزایش می دهد. حفظ سطح قند خون سالم از طریق رژیم غذایی، ورزش و دارو ضروری است.
  • به طور منظم ورزش کنید: فعالیت بدنی منظم سلامت قلب و عروق را بهبود می بخشد، فشار خون را کاهش می دهد و به حفظ وزن سالم کمک می کند. در بیشتر روزهای هفته حداقل 30 دقیقه ورزش با شدت متوسط را هدف قرار دهید.
  • ترک سیگار: سیگار به طور قابل توجهی خطر سکته مغزی را افزایش می دهد. ترک سیگار یکی از موثرترین راه ها برای محافظت از سلامت مغز شماست.
  • مدیریت وزن: چاقی یک عامل خطر برای سکته مغزی است. کاهش وزن و حفظ شاخص توده بدنی (BMI) سالم می تواند خطر را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.
  • فیبریلاسیون دهلیزی را مدیریت کنید: این وضعیت ضربان قلب نامنظم می‌تواند خطر تشکیل لخته‌های خون را در قلب افزایش دهد و به مغز برسد و باعث سکته مغزی بار دوم شود. داروها یا روش ها می توانند به مدیریت فیبریلاسیون دهلیزی کمک کنند.
  • پایبندی به دارو: مصرف داروهایی که پزشک برای فشار خون، کلسترول، دیابت یا فیبریلاسیون دهلیزی تجویز کرده است، بسیار مهم است.

فیزیوتراپی سکته مغزی در منزل

سکته مغزی بار دوم

ارگو تراپیست رضا مقتدایی

فیزیوتراپی سکته مغزی یک جزء حیاتی در توانبخشی سکته مغزی است که به بیماران کمک می کند تا حرکت، قدرت و استقلال خود را پس از سکته مجدد به دست آورند. این یک برنامه شخصی سازی شده است که برای رسیدگی به چالش های خاصی که هر بیمار به دلیل آسیب مغزی با آن مواجه است طراحی شده است. 

تأثیر سکته مغزی بر حرکت می تواند بسته به محل و شدت آسیب مغزی بسیار متفاوت باشد. فیزیوتراپی سکته مغزی در منزل طیف گسترده ای از اختلالات حرکتی را برطرف می کند، از جمله:

ضعف و فلج عضلانی: سکته مغزی اغلب باعث ضعف یا فلج در یک طرف بدن می شود. فیزیوتراپی به تقویت عضلات ضعیف شده و آموزش مجدد مغز برای کنترل مجدد حرکت کمک می کند. تکنیک هایی مانند تمرینات درمانی، تحریک الکتریکی عصبی عضلانی (NMES) و تمرین با وزنه را می توان برای بهبود قدرت و هماهنگی عضلات استفاده کرد.

مشکلات تعادل: مشکل در حفظ تعادل و خطر بالای زمین خوردن پس از سکته شایع است. فیزیوتراپی از طریق تمریناتی که وضعیت و ثبات را به چالش می کشد، به بهبود تعادل کمک می کند. فعالیت هایی مانند ایستادن روی سطوح مختلف، تمرین راه رفتن با موانع و استفاده از مربی های راه رفتن می تواند تعادل و هماهنگی را افزایش دهد.

اسپاستیسیتی: این وضعیت باعث سفتی و سفتی عضلات می شود و حرکت را دشوار و دردناک می کند. فیزیوتراپی از تکنیک هایی مانند کشش، آتل زدن و ماساژ برای کاهش اسپاستیسیتی و بهبود انعطاف پذیری استفاده می کند.

اختلالات راه رفتن: مشکلات راه رفتن یک چالش بزرگ برای بسیاری از بازماندگان سکته مغزی است. فیزیوتراپی به آموزش مجدد مغز برای کنترل الگوهای راه رفتن کمک می کند. تکنیک هایی مانند تمرین راه رفتن با میله های موازی، راه رفتن روی تردمیل و تمرین بالا رفتن از پله می تواند توانایی راه رفتن و اعتماد به نفس را بهبود بخشد.

درد: سکته مغزی می تواند باعث درد در قسمت های مختلف بدن شود. فیزیوتراپیست ها از تکنیک های درمان دستی، گرما یا سرما درمانی و تحریک الکتریکی برای مدیریت درد و بهبود راحتی استفاده می کنند.

نویسنده

تاریخ انتشار

keyboard_arrow_up