علائم و عوارض سکته مغزی بسته به شدت و نوع سکته مغزی متغیر است.

سکته مغزی یک اورژانس پزشکی است که زمانی رخ می دهد که جریان خون به بخشی از مغز قطع یا کاهش یابد و بافت مغز از اکسیژن و مواد مغذی محروم شود. این فقدان جریان خون می تواند باعث مرگ سلول های مغزی شود که منجر به طیف گسترده ای از علائم و عوارض احتمالی می شود.

علائم سکته مغزی بسته به نوع سکته مغزی و قسمتی از مغز که تحت تاثیر قرار گرفته می تواند متفاوت باشد. دو نوع اصلی سکته مغزی وجود دارد: سکته مغزی ایسکمیک و سکته هموراژیک. سکته مغزی ایسکمیک شایع ترین نوع است که حدود 85 درصد از سکته های مغزی را شامل می شود و زمانی رخ می دهد که یک لخته خون شریان خون رسانی به مغز را مسدود کند. از سوی دیگر، سکته مغزی هموراژیک زمانی اتفاق می‌افتد که یک رگ خونی در مغز می‌ترکد و باعث خونریزی در بافت مغز اطراف می‌شود.

علائم سکته مغزی

عبارتند از:

  • بی حسی یا ضعف ناگهانی در صورت، بازو یا پا، به خصوص در یک طرف بدن
  • گیجی ناگهانی، مشکل در صحبت کردن، یا مشکل در درک گفتار
  • مشکل دید ناگهانی در یک یا هر دو چشم
  • مشکلات ناگهانی در راه رفتن، سرگیجه، از دست دادن تعادل یا عدم هماهنگی
  • سردرد شدید ناگهانی بدون علت شناخته شده

توجه به این نکته ضروری است که این علائم و عوارض سکته مغزی می توانند از نظر شدت متفاوت باشند و ممکن است به طور ناگهانی ظاهر شوند یا در طول زمان ایجاد شوند. علاوه بر این، برخی از افراد ممکن است بسته به محل و شدت سکته، علائم دیگری مانند حالت تهوع، استفراغ یا تشنج را تجربه کنند.

عوارض سکته مغزی

علائم و عوارض سکته مغزی

ارگو تراپیست رضا مقتدایی

عوارض این عارضه مغزی نیز می تواند بسته به میزان آسیب مغزی و ناحیه آسیب دیده مغز متفاوت باشد. عوارض شایع سکته مغزی عبارتند از:

فلج یا ضعف: بسته به محل سکته، فرد ممکن است فلج یا ضعف در یک طرف بدن را تجربه کند که به عنوان همی پارزی یا همی پلژی شناخته می شود. این می تواند حرکت یا کنترل اندام های آسیب دیده را دشوار کند و بر توانایی فرد برای انجام فعالیت های روزانه تأثیر بگذارد.

مشکلات گفتاری و زبانی: سکته مغزی می تواند نواحی از مغز که مسئول گفتار و زبان هستند را تحت تاثیر قرار دهد و منجر به مشکلات در صحبت کردن، درک زبان و پردازش اطلاعات شود. این وضعیت که به نام آفازی شناخته می شود، می تواند از نظر شدت از خفیف تا شدید متفاوت باشد و می تواند تأثیر قابل توجهی بر توانایی فرد در برقراری ارتباط داشته باشد.

اختلالات شناختی: مشکلات شناختی از دیگر علائم و عوارض سکته مغزی است. سکته مغزی همچنین می تواند بر عملکردهای شناختی مانند حافظه، توجه و مهارت های حل مسئله تأثیر بگذارد. برخی از افراد ممکن است مشکلاتی در تفکر، استدلال و حافظه داشته باشند، در حالی که برخی دیگر ممکن است دچار اختلالات شناختی شدیدتر مانند زوال عقل شوند.

مشکلات بلع: سکته مغزی می‌تواند بر توانایی بلع تأثیر بگذارد که به نام دیسفاژی شناخته می‌شود، که می‌تواند منجر به مشکلاتی در خوردن و آشامیدن شود. این می تواند خطر آسپیراسیون (استنشاق غذا یا نوشیدنی به داخل ریه) را افزایش دهد که می تواند باعث ذات الریه و سایر عوارض تنفسی شود.

اختلالات حسی: سکته مغزی می تواند باعث اختلالات حسی، مانند تغییر در حس، لامسه و حس عمقی (حس موقعیت بدن) شود. این می تواند منجر به بی حسی، گزگز یا سایر احساسات غیر طبیعی در اندام های آسیب دیده شود.

مشکلات بینایی: سکته مغزی می تواند مسیرهای بینایی در مغز را تحت تاثیر قرار دهد و منجر به مشکلات بینایی مانند تاری دید، دوبینی یا از دست دادن بینایی در یک یا هر دو چشم شود. این می تواند به طور قابل توجهی بر توانایی فرد برای انجام فعالیت های روزانه و جهت یابی در محیط خود تأثیر بگذارد.


بیشتر بخوانید : توانبخشی سکته مغزی در منزل


دیگر عوارض

علاوه بر این عوارض رایج، سکته مغزی همچنین می تواند منجر به فوریت های پزشکی جدی تری شود، مانند:

ادم مغزی: تورم مغز که به عنوان ادم مغزی شناخته می شود، می تواند پس از سکته مغزی رخ دهد و می تواند منجر به افزایش فشار داخل جمجمه شود که می تواند باعث آسیب بیشتر به بافت مغز و اختلال در جریان خون به مغز شود.

خونریزی داخل مغزی: در برخی موارد، سکته مغزی می تواند منجر به خونریزی در بافت مغز شود که به عنوان خونریزی داخل مغزی شناخته می شود. این می تواند باعث آسیب اضافی به سلول های مغز شود و می تواند خطر عوارضی مانند تشنج، فتق مغزی یا حتی مرگ را افزایش دهد.

تشنج پس از سکته مغزی: برخی افراد ممکن است به دنبال سکته دچار تشنج شوند که می تواند ناشی از اختلال در فعالیت طبیعی مغز و ایجاد بافت اسکار در مغز باشد. تشنج می تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد و ممکن است نیاز به درمان با داروهای ضد صرع داشته باشد.

سکته مغزی مجدد : افرادی که دچار سکته مغزی شده اند در معرض خطر بیشتری برای سکته مغزی در آینده هستند. این خطر را می توان با مدیریت عوامل خطر مانند فشار خون بالا، کلسترول بالا، دیابت و سیگار و همچنین کاهش داد.

فیزیوتراپی سکته مغزی در منزل

هدف فیزیوتراپی سکته مغزی در منزل کمک به بیماران برای یادگیری مجدد وظایف روزمره و بهبود کیفیت کلی زندگی آنهاست.

اولین قدم در فیزیوتراپی سکته مغزی، ارزیابی کامل قابلیت‌های فیزیکی بیمار، از جمله قدرت، دامنه حرکت، تعادل، هماهنگی و توانایی‌های عملکردی است. این ارزیابی به فیزیوتراپیست کمک می کند تا یک برنامه درمانی شخصی ایجاد کند که به نیازها و اهداف خاص فرد می پردازد.

تکنیک های درمانی مورد استفاده در فیزیوتراپی سکته مغزی در منزل برای کمک به تخفیف علائم و عوارض سکته مغزی:

تمرینات دامنه حرکتی: این تمرینات به بهبود انعطاف پذیری و تحرک مفاصل کمک می کند، که ممکن است تحت تأثیر ضعف یا سفتی عضلانی ناشی از سکته باشد.

تمرینات قدرتی: تمرینات تقویتی به بهبود قدرت عضلانی کمک می کند، که ممکن است در نتیجه سکته مغزی ضعیف شود. این می تواند به بیماران کمک کند تا توانایی انجام فعالیت های روزانه را به طور مستقل به دست آورند.

تمرینات تعادلی: تمرینات تعادلی به بهبود ثبات و کاهش خطر افتادن کمک می کند، که می تواند پس از سکته شایع باشد.

تمرینات هماهنگی: این تمرینات به بهبود هماهنگی و کنترل حرکتی کمک می کند، که ممکن است پس از سکته مغزی مختل شود.

آموزش راه رفتن: آموزش راه رفتن شامل یادگیری دوباره راه رفتن یا بهبود توانایی راه رفتن در صورتی که تحت تاثیر سکته قرار گرفته باشد. این ممکن است شامل تمریناتی برای بهبود طول گام، سرعت راه رفتن و الگوی کلی راه رفتن باشد.

فعالیت‌های عملکردی: فیزیوتراپیست‌ها با بیماران کار می‌کنند تا فعالیت‌هایی را که ممکن است پس از سکته مغزی چالش‌برانگیز باشند، مانند پوشیدن لباس، حمام کردن، یا داخل و خارج شدن از رختخواب، انجام دهند.

وسایل کمکی: فیزیوتراپیست ها ممکن است استفاده از وسایل کمکی مانند واکر یا عصا را برای کمک به بیماران در حرکت ایمن و مستقل توصیه کنند.

نویسنده

تاریخ انتشار

keyboard_arrow_up