فتق دیسک کمر، زمانی رخ می دهد که مرکز ژل مانند دیسک بین مهره ای از لایه بیرونی سخت که آسیب دیده بیرون بزند. این برآمدگی یا پارگی می تواند به نخاع یا اعصاب فشار وارد کند و باعث درد، بی حسی و ضعف در ناحیه کمر و پاها شود.

علائم فتق دیسک کمر بسته به محل فتق و شدت فشار روی عصب می تواند متفاوت باشد. برخی از رایج ترین علائم عبارتند از:

  • کمردرد: این شایع ترین علامت فتق دیسک کمر است. کمردرد ممکن است تیز، مبهم یا دردناک باشد و ممکن است با فعالیت‌های خاصی مانند خم شدن، چرخاندن یا بلند کردن بدن بدتر شود.
  • علائم سیاتیک: درد سیاتیک که از کمر به سمت پشت ساق پا و داخل پا منتشر می شود. علت آن فشار بر عصب سیاتیک است که بزرگترین عصب بدن است.
  • بی حسی و سوزن سوزن شدن: بی حسی و سوزن سوزن شدن اندام ها از علائم شایع فتق دیسک کمر است. بی حسی و گزگز ممکن است در ساق پا، پا یا انگشتان پا رخ دهد.
  • ضعف: ضعف در پاها نیز می تواند از علائم فتق دیسک کمر باشد. این ضعف ممکن است راه رفتن، بالا رفتن از پله ها یا بلند کردن اجسام را دشوار کند.
  • مشکلات مثانه یا روده: در موارد نادر، فتق دیسک کمر می تواند باعث مشکلات مثانه یا روده، مانند بی اختیاری ادرار یا مدفوع شود.

پزشک شما احتمالاً فتق دیسک کمر را با بررسی تاریخچه پزشکی شما، انجام معاینه فیزیکی، و سفارش آزمایش‌های تصویربرداری مانند اشعه ایکس، تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI)، یا توموگرافی کامپیوتری (CT) تشخیص می‌دهد.

دلایل و عوامل خطر

عوامل زیادی وجود دارد که می تواند در ایجاد بیرون زدگی دیسک کمر موثر باشد، از جمله:

  • سن: با افزایش سن، دیسک‌های ستون فقرات ما به طور طبیعی ضعیف‌تر و مستعد آسیب می‌شوند.
  • فرسودگی دیسک ها: تحلیل رفتن دیسک فرآیندی تدریجی است که باعث می شود دیسک ها محتوای آب خود را از دست داده و انعطاف پذیری کمتری داشته باشند.
  • تروما: یک آسیب ناگهانی، مانند زمین خوردن یا آسیب بلند کردن، می تواند باعث فتق دیسک شود.
  • فشار مکرر: حرکات مکرر مانند خم شدن، چرخاندن یا بلند کردن، می تواند به دیسک فشار وارد کند و خطر فتق را افزایش دهد.
  • عضلات مرکزی ضعیف: عضلات مرکزی ضعیف می توانند حمایت از ستون فقرات و محافظت از دیسک ها را سخت تر کنند.

فتق دیسک کمر

ارگو تراپیست رضا مقتدایی

درمان فتق دیسک کمر

درمان غیر جراحی

در بیشتر موارد، فتق دیسک کمر با روش های غیر جراحی با موفقیت قابل درمان است. هدف این درمان ها کاهش التهاب، تسکین درد و بهبودی است.

استراحت: در ابتدا، استراحت در بستر برای چند روز ممکن است برای کمک به کاهش التهاب توصیه شود. با این حال، استراحت طولانی مدت می‌تواند ماهیچه‌ها را ضعیف کرده و درد را بدتر کند. مهم است که به تدریج فعالیت را تا زمانی که درد اجازه می دهد افزایش دهید.

داروها: مسکن‌های بدون نسخه مانند ایبوپروفن یا استامینوفن می‌توانند به مدیریت درد و التهاب کمک کنند. در برخی موارد ممکن است داروهای مسکن قوی تری تجویز شود.

تزریق استروئید اپیدورال: این تزریق ها ممکن است برای کاهش التهاب و درد استفاده شوند. داروهای استروئیدی به فضای اپیدورال، که ناحیه اطراف نخاع است، تزریق می شود.

درمان جراحی

اگر درمان غیرجراحی نتواند درد را کاهش دهد یا اگر علائم شدید و ناتوان کننده باشد، ممکن است جراحی در نظر گرفته شود. رایج ترین روش جراحی برای فتق دیسک کمر، میکرودیسککتومی است. این روش کم تهاجمی شامل ایجاد یک برش کوچک در پشت و برداشتن مواد فتق دیسک است.

فیزیوتراپی فتق دیسک کمر

فیزیوتراپی یک گزینه درمانی ارزشمند برای فتق دیسک کمر است. می تواند به تسکین درد، بهبود انعطاف پذیری و تقویت ماهیچه های حمایت کننده از ستون فقرات کمک کند.

تکنیک های فیزیوتراپی زیادی وجود دارد که می توان از آنها برای درمان فتق دیسک کمر استفاده کرد. این شامل:

تمرینات کششی: تمرینات کششی می تواند به بهبود انعطاف پذیری در عضلات و بافت های همبند اطراف ستون فقرات کمک کند. این می تواند به کاهش درد و بهبود دامنه حرکتی کمک کند.

تمرینات تقویتی: تمرینات تقویتی می تواند به تقویت عضلات حمایت کننده از ستون فقرات کمک کند. این می تواند به کاهش خطر آسیب بیشتر و بهبود ثبات کلی کمک کند.

آموزش وضعیت بدنی: آموزش وضعیت بدن می تواند به بهبود وضعیت بدن و کاهش فشار روی ستون فقرات کمک کند. این می تواند به جلوگیری از آسیب بیشتر و بهبود تسکین درد کمک کند.

درمان دستی: درمان دستی، مانند ماساژ یا دستکاری، می تواند به کاهش اسپاسم عضلانی و بهبود انعطاف پذیری کمک کند.

کشش: کشش تکنیکی است که از نیروی کششی ملایم برای کشش ستون فقرات استفاده می کند. این می تواند به کاهش فشار روی ریشه های عصبی و کاهش درد کمک کند.

فواید فیزیوتراپی

  • تسکین درد: درد یکی از علائم شایع فتق دیسک کمر است. فیزیوتراپی می تواند با بهبود انعطاف پذیری، قدرت و وضعیت بدن به کاهش درد کمک کند.
  • بهبود انعطاف پذیری: تمرینات کششی می تواند به بهبود انعطاف پذیری در عضلات و بافت های همبند اطراف ستون فقرات کمک کند. این می تواند به کاهش درد و بهبود دامنه حرکتی کمک کند.
  • جلوگیری از عود علائم: فیزیوتراپی با تقویت عضلات و بهبود انعطاف پذیری کمک زیادی به جلوگیری از شعله ور شدن علائم می کند.

نویسنده

تاریخ انتشار

keyboard_arrow_up