فیزیوتراپی پس از سکته مغزی توسط متخصصان فیزیوتراپی در منزل ما با هدف تخفیف عوارض سکته مغزی و بهبود وضعیت کلی بیماران ارائه می شود.

فیزیوتراپی نقش مهمی در بهبود سکته مغزی ایفا می کند و به افراد کمک می کند تا تحرک، استقلال و کیفیت زندگی را دوباره به دست آورند. فیزیوتراپی در منزل اختلالات فیزیکی ناشی از سکته مغزی از جمله ضعف و فلج اندام ها، مشکلات تعادلی و اسپاستیسیته را برطرف می‌کند و هدف آن بهبود عملکرد کلی بیماران است.

سکته مغزی قطع ناگهانی جریان خون در بخشی از مغز است. این وقفه می تواند باعث مرگ سلول های مغز شود که بسته به ناحیه آسیب دیده مغز منجر به طیفی از ناتوانی ها می شود. سکته مغزی سومین علت مرگ و میر و علت اصلی ناتوانی در بزرگسالان در سراسر جهان است.

دو نوع اصلی سکته مغزی وجود دارد:

  • سکته مغزی ایسکمیک: این شایع ترین نوع سکته مغزی است که حدود 87 درصد از سکته های مغزی را شامل می شود. زمانی اتفاق می افتد که یک لخته خون شریان منتهی به مغز را مسدود کند.
  • سکته هموراژیک: این نوع سکته زمانی رخ می دهد که یک رگ خونی در مغز پاره شود و به بافت مغز اطراف خونریزی کند. سکته های هموراژیک کمتر از سکته های ایسکمیک شایع هستند، اما احتمال مرگ آنها بیشتر است.

علائم و عوارض

علائم سکته مغزی بسته به نوع سکته مغزی و ناحیه ای از مغز که تحت تاثیر قرار گرفته است می تواند متفاوت باشد. با این حال، برخی از علائم رایج عبارتند از:

  • بی حسی یا ضعف ناگهانی در یک طرف صورت، بازو یا پا
  • گیجی ناگهانی، مشکل در صحبت کردن، یا مشکل در درک گفتار
  • مشکل دید ناگهانی در یک یا هر دو چشم
  • سرگیجه ناگهانی، از دست دادن تعادل یا عدم هماهنگی در حرکت
  • سردرد شدید ناگهانی بدون علت

چند کار وجود دارد که می توانید برای کاهش خطر سکته مغزی انجام دهید. این شامل:

  • کنترل فشار خون بالا
  • مدیریت کلسترول بالا
  • ترک سیگار
  • حفظ وزن سالم
  • خوردن یک رژیم غذایی سالم
  • ورزش منظم

اهداف فیزیوتراپی پس از سکته مغزی

فیزیوتراپی پس از سکته مغزی

ارگو تراپیست رضا مقتدایی

بهبود تحرک: فیزیوتراپیست ها بیماران را از طریق تمرینات برای بازیابی قدرت، هماهنگی و حرکت در اندام های آسیب دیده راهنمایی می کنند و به آن ها امکان می دهند فعالیت های روزمره زندگی (ADLs) مانند غذا خوردن ، لباس پوشیدن و … را بطور مستقل و با کمترین میزان وابستگی انجام دهند.

تقویت تعادل: تمرینات تعادلی برای جلوگیری از زمین خوردن، یک عارضه رایج پس از سکته، ضروری است. ورزش هایی مانند ایستادن روی یک پا، راه رفتن پشت سر هم و استفاده از تخته های تعادلی می تواند حس تعادل بیماران را بهبود بخشد و خطر سقوط را کاهش دهد.

رفع اسپاستیسیتی: اسپاستیسیتی وضعیتی است که با افزایش تون عضلانی مشخص می شود و باعث سفتی و سفتی در اندام های آسیب دیده می شود. فیزیوتراپیست ها ممکن است از تکنیک های کشش، موقعیت و سایر مداخلات برای مدیریت اسپاستیسیتی و بهبود حرکت استفاده کنند.

تقویت عضلات: سکته مغزی می تواند ماهیچه های قسمت آسیب دیده بدن را ضعیف کند. تمرینات قدرتی می تواند به بازیابی توده و عملکرد عضلانی کمک کند و توانایی فرد برای انجام وظایف را بهبود بخشد.

هماهنگی و راه رفتن را بهینه کنید: تمرین هماهنگی و راه رفتن بر بهبود کنترل و کارآیی حرکات تمرکز دارد.

جلوگیری از عوارض: فیزیوتراپیست ها برای جلوگیری از عوارضی مانند زخم های فشاری، انقباضات و درد، راهنمایی هایی را در مورد وضعیت، وضعیت و مکانیک بدن مناسب ارائه می دهند.

آموزش و توانمندسازی: فیزیوتراپیست ها استراتژی های خود مدیریتی و تمرینات خانگی را به بیماران آموزش می دهند تا به طور مستقل به مسیر بهبودی خود ادامه دهند.

مداخلات فیزیوتراپی پس از سکته مغزی

تمرینات فعال: این تمرینات شامل حرکات و فعالیت هایی است که توسط فرد انجام می شود و به تدریج با افزایش قدرت، شدت و مقاومت افزایش می یابد.

تمرینات غیرفعال: این تمرینات شامل حرکات ملایم با کمک درمانگر است که به حفظ دامنه حرکتی و جلوگیری از سفتی کمک می کند.

ورزش هوازی: فعالیت بدنی منظم برای سلامت و تندرستی کلی بعد از سکته ضروری است. ورزش های هوازی مانند پیاده روی، شنا و دوچرخه سواری می توانند تناسب اندام و استقامت قلبی عروقی را بهبود بخشند.

تمرینات قدرتی: تمرینات هدفمند که بر گروه های عضلانی خاص تمرکز دارند می توانند به بازسازی قدرت و بهبود عملکرد کمک کنند.

تمرینات تعادلی: تمرینات و فعالیت های خاصی که تعادل و هماهنگی را به چالش می کشد می تواند به کاهش خطر سقوط کمک کند.

ماساژ درمانی: ماساژ می تواند به بهبود گردش خون، کاهش تنش عضلانی و افزایش آرامش کمک کند.

الکتروتراپی: از تحریک الکتریکی می توان برای فعال کردن عضلات، بهبود قدرت و مدیریت اسپاسم استفاده کرد.

 

نویسنده

تاریخ انتشار

keyboard_arrow_up