پارگی رباط صلیبی زانو یکی از شایع‌ترین آسیب‌های ورزشی است که می‌تواند منجر به بی‌ثباتی مفصل زانو شود. رباط صلیبی زانو یکی از چهار رباط اصلی مفصل زانو است که وظیفه کنترل حرکت جلو و عقب استخوان درشت نی (تیبیا) نسبت به استخوان ران (فمور) را بر عهده دارد. پارگی رباط صلیبی زانو می‌تواند به صورت کامل یا جزئی باشد.

پارگی رباط صلیبی زانو معمولاً در اثر ضربه‌های شدید به زانو مانند برخورد با زمین، تغییر جهت ناگهانی یا چرخش زانو در حالی که پای فرد ثابت است، اتفاق می‌افتد. این آسیب بیشتر در ورزش‌هایی که با دویدن، پریدن و تغییر جهت ناگهانی همراه است، مانند فوتبال، بسکتبال، هندبال و اسکی رخ می‌دهد.

علائم پارگی رباط صلیبی زانو

  • درد شدید در زانو
  • تورم و کبودی زانو
  • ناپایداری زانو
  • کاهش دامنه حرکت زانو
  • عدم توانایی در تحمل وزن روی زانو

تشخیص پارگی رباط صلیبی زانو معمولاً توسط پزشک متخصص ارتوپد انجام می‌شود. پزشک با معاینه فیزیکی زانو و انجام آزمایش‌های تصویربرداری مانند ام آر آی می‌تواند پارگی رباط صلیبی زانو را تشخیص دهد.

عوامل خطر

عوامل محیطی

ورزش‌هایی که با پریدن و دویدن در ارتباطند، مانند فوتبال، بسکتبال، والیبال، اسکی و تنیس، بیشترین خطر ابتلا به پارگی رباط صلیبی را دارند. در این ورزش‌ها، ورزشکاران ممکن است در معرض ضربه‌های ناگهانی و شدید به زانو قرار بگیرند که می‌تواند منجر به پارگی رباط صلیبی شود.

علل آناتومیک

برخی افراد به دلیل ویژگی‌های آناتومیک زانو، بیشتر در معرض خطر پارگی رباط صلیبی هستند. این ویژگی‌ها عبارتند از:

  • زانوی ضربدری: در این حالت، استخوان ران به سمت بیرون و استخوان ساق به سمت داخل قرار می‌گیرند. این حالت باعث می‌شود که زانو بیشتر در معرض نیروهای خمشی قرار بگیرد و احتمال پارگی رباط صلیبی افزایش یابد.
  • زانوی ضربدری خلفی: در این حالت، استخوان ران به سمت داخل و استخوان ساق به سمت بیرون قرار می‌گیرند. این حالت نیز باعث می‌شود که زانو بیشتر در معرض نیروهای خمشی قرار بگیرد و احتمال پارگی رباط صلیبی افزایش یابد.
  • ضعف عضلات چهارسر ران: ضعف عضلات چهارسر ران باعث می‌شود که زانو کمتر تحت کنترل قرار بگیرد و احتمال این آسیب افزایش یابد.

علل هورمونی

زنان به دلیل تغییرات هورمونی، بیشتر از مردان در معرض خطر پارگی رباط صلیبی هستند. هورمون استروژن باعث شل شدن رباط‌ها می‌شود و در نتیجه، احتمال پارگی آنها افزایش می‌یابد.

علل دیگر

برخی عوامل دیگر نیز می‌توانند خطر پارگی رباط صلیبی را افزایش دهند، مانند:

  • افزایش سن: احتمال پارگی رباط صلیبی با افزایش سن کاهش می‌یابد.
  • چاقی: چاقی باعث افزایش فشار بر مفاصل می‌شود و در نتیجه، احتمال پارگی آنها افزایش می‌یابد.
  • استفاده از داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی: داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن و ناپروکسن می‌توانند باعث شل شدن رباط‌ها شوند و در نتیجه، احتمال پارگی آنها افزایش می‌یابد.

روشهای درمان

درمان پارگی رباط صلیبی زانو به شدت پارگی بستگی دارد. در پارگی‌های جزئی، ممکن است بتوان با انجام فیزیوتراپی و تقویت عضلات اطراف زانو، از جراحی پیشگیری کرد. اما در پارگی‌های کامل، معمولاً جراحی برای ترمیم رباط آسیب‌دیده ضروری است.

جراحی ترمیم رباط صلیبی زانو معمولاً به صورت آرتروسکوپی انجام می‌شود. در این روش، جراح از طریق چند برش کوچک در زانو، به داخل مفصل زانو دسترسی پیدا می‌کند و رباط آسیب‌دیده را با استفاده از یک گرافت از تاندون یا رباط دیگری در بدن ترمیم می‌کند.

پس از جراحی، بیمار باید دوره فیزیوتراپی را طی کند تا بتواند قدرت و انعطاف پذیری زانو را بازیابد. بازگشت به فعالیت‌های ورزشی معمولاً 6 تا 9 ماه پس از جراحی امکان‌پذیر است.

نقش فیزیوتراپی در توانبخشی پس از پارگی رباط صلیبی زانو

 

پارگی رباط صلیبی زانو

ارگو تراپیست رضا مقتدایی

از آن جایی که افرادی که دچار این آسیب و یا سایر آسیبهای اندام های تحتانی شده اند ، دارای محدودیت حرکتی هستند و خروج از منزل و مراجعه به کلینیک فیزیوتراپی برای آن ها دشوار است ، خدمات فیزیوتراپی در منزل برای این افراد بسیار مناسب است.

متخصصان ما در بهترین مرکز فیزیوتراپی در منزل تهران ، خدمات تخصصی فیزیوتراپی پس از آسیب رباط صلیبی زانو را ارائه می دهند.

اهداف فیزیوتراپی پس از پارگی ACL

  • کاهش درد و تورم
  • بهبود دامنه حرکتی زانو
  • تقویت عضلات اطراف زانو
  • بازیابی ثبات زانو

فیزیوتراپی پس از پارگی ACL معمولاً در پنج مرحله انجام می شود:

مرحله اول: کنترل درد و تورم

در این مرحله، فیزیوتراپیست از تکنیک هایی مانند ماساژ، سرما درمانی و تحریک الکتریکی برای کاهش درد و تورم استفاده می کند. همچنین، ممکن است از بریس یا اسپلینت برای حمایت از زانو استفاده شود.

مرحله دوم: بهبود دامنه حرکتی

در این مرحله، فیزیوتراپیست به بیمار کمک می کند تا دامنه حرکتی زانو را بهبود بخشد. این کار با استفاده از تمرینات کششی و فعال سازی عضلات انجام می شود.

مرحله سوم: تقویت عضلات

در این مرحله، فیزیوتراپیست به بیمار کمک می کند تا عضلات اطراف زانو را تقویت کند. این کار با استفاده از تمرینات قدرتی با وزنه، تمرینات مقاومتی بدنی و تمرینات پرش انجام می شود.

مرحله چهارم: بازیابی ثبات زانو

در این مرحله، فیزیوتراپیست به بیمار کمک می کند تا ثبات زانو را بازیابی کند. این کار با استفاده از تمرینات تعادل و هماهنگی انجام می شود.

مرحله پنجم: بازگشت به فعالیت های روزانه و ورزشی

در این مرحله، فیزیوتراپیست به بیمار کمک می کند تا به فعالیت های روزانه و ورزشی خود بازگردد. این کار با استفاده از تمرینات شبیه سازی فعالیت های روزمره و ورزشی انجام می شود.

زمان لازم برای توانبخشی پس از پارگی رباط صلیبی زانو بسته به شدت آسیب و میزان پیشرفت بیمار متفاوت است. به طور کلی، این دوره می تواند از 6 تا 12 ماه طول بکشد.

فیزیوتراپی پس از پارگی ACL نقش مهمی در بهبود و بازگشت بیمار به فعالیت های روزانه و ورزشی دارد. با پیروی از برنامه فیزیوتراپی تجویز شده توسط متخصص، می توان انتظار داشت که زانو به طور کامل بهبود یابد.

 

 

بیشتر بخوانید :

فیزیوتراپی در منزل پس از جراحی زانو

فیزیوتراپی در منزل شمال تهران

نویسنده

تاریخ انتشار

keyboard_arrow_up